زندانيان سياسى در ايران قريب 20 هزار نفر است . در سال 1973 مجله انگليسى اكونوميست اطلاع داد كه شماره زندانيان سياسى ايران به 25 تا 40 هزار تن رسيده است . شاه ايران در مصاحبه مطبوعاتى در ماه مه 1975 در واشنگتن وجود 40 هزار زندانى سياسى را انكار كرد و اعتراف نمود كه شماره زندانيان سياسى در ايران بيش از سه هزار نفر نيست . در پانزدهم خردادماه 1342 كه با ايام سوگوارى سرور شهيدان و ازادگان جهان حسين بن على ( ع ) مصادف بود ، به دنبال دستگيرى آيت الله العظمى خمينى - عليه الرحمه - به حمايت از مبارزات معظم له در تهران هزاران نفر از مردم در اين مراسم شركت كردند . نارضايتى و خشم توده‌هاى مردم باعث شد كه مراسم مذهبى تبديل به تظاهرات بزرگ دامنه‌دارى بر ضد رژيم شاه و امپرياليسم شود . توده‌هاى مردم مانند سيلى خروشان در تمام خيابانهاى تهران دست به تظاهرات زدند . شاه و رژيم براى حفظ موجوديت خود تمام نيروهاى مسلح را در مقابل مردم تجهيز كردند . رگبار مسلسل هزاران نفر از مردم را در تهران و شهرهاى ديگر به شهادت رسانيد . در ايران شاه فعال مايشاء بود . وى در تمام شئون كشور نظارت داشت . حتى نظرهايش را به نمايندگان تحميلى مجلسين ديكته مىكرد . براى تأييد اين مطلب به متن نامه محرمانه زير توجه مىكنيم : « خيلى محرمانه 31 - 150 بتاريخ 1 / 10 / 1350 جناب آقاى هويدا نخست‌وزير اعليحضرت همايون شاهنشاه آريامهر امروز مقرر فرمودند به اطلاع جناب‌عالى مىرساند در مواقعى كه مسائل مهمى نظير موضوع جزاير خليج فارس در مجلسين مطرح مىشود قبلا موضوع از طرف دولت با رؤساى مجلسين در ميان گذاشته شود كه اظهارات و تصميمات با مطالعه كافى صورت گيرد . امضا رئيس دفتر مخصوص شاهنشاهى » . افراد خاندان پهلوى براى به دست آوردن ثروت بيشتر در همه موسسات و شركتهاى داخلى و خارجى سهيم شدند . كمتر شركتى وجود داشت كه شاه و اعضاى خانواده‌اش بيشترين سهام آن را نداشته باشند . كار به جايى كشيد كه حتى از تصاحب مهمانسراهاى